DIT ARTIKEL IS NOG "UNDER CONSTRUCTION"

Na een welgevulde carrière bij de overheid, schakelde ik in oktober 2017 over naar een carrière als fotograaf (in bijberoep). 

Mijn eerste camera schafte ik me aan in 1974. Vanwege de beperkte financiële mogelijkheden, moest ik mij beperken tot de goedkope en volledig manuele Russische Zenit B spiegelrelex. Neem daarbij een manuele lichtmeter en je hebt de ideale leerschool om de belichtingsdriehoek onder de knie te krijgen. De ISO -toen nog DIN en ASA- was niet regelbaar: de filmgevoeligheid werd bepaald door het type cellulosefilm dat je gebruikte. Enkel de sluitersnelheid en het diafragma bepaalden de hoeveelheid licht die het latent beeld deed ontstaan. Het ontwikkelen van de film en het afdrukken van foto's gebeurde in de doka (donkere kamer). Je kon dat proces natuurlijk ook uitbesteden aan een laboratorium. Maar daar hing opnieuw een prijskaartje aan. Het feit dat je voor elke cameraklik naderhand nog eens moest betalen deed je alvast goed nadenken vooralleer je de sluiterknop indrukte. Daarenboven kon je de beelden pas bekijken als je de omslag met de foto's bij de fotograaf ging afhalen. Tussen de belichting van de film en het bekijken van het resultaat zat er in het gunstigste geval een week tijd. Behalve als je zelf de doka in dook. Maar dat was voor mij een probleem: een allergische reactie bij contact met de chemicaliën maakt vrij snel een eind aan het labowerk.

De Zenit B werd na enige tijd vervangen door een Chinon CE Memotron, een analoge spiegelreflexcamera met ingebouwde lichtmeter. De camera liet mogelijkheid om automatisch te fotograferen met voorkeuze van het diafragma. Dat werd destijds op het objectief ingesteld. 

Na een periode van non-acitiviteit op fotografisch vlak, raapte ik in 2010 de draad terug op. De digitale revolutie was al in volle ontwikkeling en de aanschaf van een DSLR camera was evident: geen vaste ISO en een lichte (lightroom) in plaats van een donkere kamer (doka). En geen extra kosten meer bij elke beweging van het sluitergordijn. Daarenboven kan je het resultaat op elk moment beoordelen, hetzij op het scherm achterop de camera, hetzij op een computerscherm (en recent op de mobilie telefoon of tablet).

Om me alle knepen van de digtitale fotografie eigen te maken volgde ik tijdens de laatste jaren voor mijn overheidspensioen een leergang professionele fotografie in volwassenonderwijs. Vanaf 2010 was het CVO Heusden Zolder -nu CVO De Verdieping- elke zaterdag mijn bestemming. 10 Modules verder (De Pro-cyclus, de module Photoshop en 5 projectmodules) mocht ik het getuigschrift  professioneel fotograaf in mijn CV opnemen.